ارتودنسی محبوب تر از همیشه

ارتودنسی

ارتودنسی محبوب تر از همیشه

روشی کلیدی برای داشتن یک مطب ارتودنسی پر مراجعه
هرکسی خط لبخندی با دندان های سفید و مرتب می خواهد و تکنیک های ارتودنسی مدرن این را نسبت به هر زمان دیگری دست یافتنی تر کرده اند. بر طبق مطالعات YouGov survey و به گزارش تیم نیک پویان، ۴۵% از افراد بزرگسال از وضعیت ظاهری دندان هایشان ناراضی هستند و ۲۰% به درمان ارتودنسی فکر کرده اند، هرچند فقط ۷% از آنها برای درمان ارتودنسی اقدامی انجام داد اند.

مفاهیم

اُرتودُنسی (به انگلیسی: Orthodontics) یکی از رشته‌های تخصصی دندان‌پزشکی است.

این کلمه مرکب است از دو واژهٔ لاتین

«ارتو» به معنای «راست» و «درست»،

و «ادوس» یا مشتق آن «دنس» به معنای «دندان».

کار ارتودنسی بیشتر تصحیح مال اکلوژن یا جفت‌شدن نامناسب دندان‌هاست.

این امر می‌تواند ناشی از موقعیت نادرست دندان‌ها یا دو فک نسبت به هم باشد،

یا ممکن است درجاتی از هر دو مشکل در یک فرد موجود باشد.

درمان‌های ارتودنسی ممکن است تنها بر تصحیح موقعیت دندان‌ها یا تغییر الگو و جهت رشد دو فک (درمان‌های ارتوپدیک) متمرکز باشد.

از جنبهٔ دیگر می‌توان درمان‌های ارتودنسی را به درمان با دستگاه‌های ثابت و متحرک تقسیم کرد.

دستگاه‌های ثابت دستگاه‌هایی هستند که در طول درمان نیازی به خارج نمودن آن‌ها از دهان توسط بیمار وجود ندارد و

اجزای اصلی تشکیل‌دهندهٔ آن‌ها براکت و سیم می‌باشد.

براکت‌ها همان اجزای کوچکی هستند که توسط چسب خاصی به دندان چسبانده می‌شوند.

در بین مردم از اصطلاح سیم‌کشی یا سیم‌بستن دندان هم برای اشاره به این عمل استفاده می‌شود.

دستگاه‌های متحرک انواعی هستند که بیمار می‌تواند در طول درمان آن‌ها را از دهانش خارج کند،

البته گاهی این خارج نمودن ممکن است بنا بر تجویز ارتودنتیست محدود به زمان‌های کوتاهی مانند زمان غذاخوردن یا مسواک‌زدن باشد.

این نوع دستگاه‌ها در بین مردم به «پلاک» مشهورند.

یافته‌های علمی

۱) در گذشته عقیده بر این بود که برای پیشگیری از بهم ریختگی دندان‌های جلویی (قدامی) فک پایین،

بعد از اتمام ارتودنسی، دندان‌های عقل پایین کشیده شود؛

ولی امروزه مشخص شده که حضور یا عدم حضور دندان عقل عامل اصلی بهم ریختگی در دندان‌های قدامی فک پایین نیستند.

۲) مکیدن انگشت و پستانک پس از سن ۴ سالگی،

موجب بروز بیماری‌های دهان و دندان از جمله پوسیدگی زودرس دندان‌ها و بی نظمی در قوس دندان‌ها می‌شود.

متخصص ارتودنسی

یک دندانپزشک پس از ۶ سال تحصیل دندانپزشکی و اخذ مدرک دکترای عمومی دندانپزشکی می‌تواند در

آزمون پذیرش دستیار (رزیدنت) تخصصی دندانپزشکی شرکت کند و در صورت قبولی وارد این دورهٔ تخصصی شود.

طول دورهٔ رسمی تخصص ارتودنسی در ایران ۳ سال است.

ارتودنسی در واقع یکی از شاخه‌های تخصصی دندانپزشکی است که

برای زیباتر شدن صورت و دندان‌ها و بهبود عملکرد آن‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

کجی دندان‌ها،

اوربایت و آندربایت (جلوتر بودن بیش از اندازه دندان‌های بالا یا پایین)،

کراس بایت،

شلوغی دندان‌ها و

اختلال‌های مربوط به فک از مشکلاتی است که توسط متخصصان ارتودنسی درمان می‌شود.

با اینکه دندانپزشکان عمومی هم می‌توانند ارتودنسی انجام دهند،

اما دانش و تجربه کافی در این زمینه ندارند.

در ایران متخصصین مورد تأیید وزارت بهداشت و سازمان نظام پزشکی،

کلمه متخصص را در مهر طبابت خود قید می‌کنند که با جستجو در اطلاعات پزشکان در درگاه سازمان نظام پزشکی قابل بررسی است.