سه فاز اصلی در عمر حرفه ای یک دندان پزشک:

سه فاز اصلی در عمر حرفه ای یک دندان پزشک:

در فاز اول اکثر مطب های تازه تاسیس ظرفیتی باور نکردنی دارند. هیچ دلیلی برای دندان پزشک وجود ندارد که نگران «ساختارها» باشد. وقت کافی برای همه بیماران در اختیار است. اما مشکل اینجاست که عادات بد خیلی زود بروز کرده و رشد می کنند در حالی که در این زمان هیچ تمرکز و نظارتی بر نحوه عملکرد مطب و پرسنل وجود ندارد.

در فاز دوم سر دندان پزشک حسابی شلوغ می شود و مطب به صورت تصنعی در حداکثر ظرفیت خود به نظر می رسد و توسعه بیشتر دشوار می گردد. متاسفانه این «ظرفیت حداکثر» بسیار کمتر از ظرفیت عملکرد واقعی مطب است. مطب بسیار شلوغ به نظر می رسد ولی این ازدحام از عدم مدیریت صحیح مطب ناشی می شود نه از رسیدن به حداکثر ظرفیت عملکردی آن. در این هنگام دندان پزشک وقت ندارد تا به سیستم مدیریتی بیاندیشد که «زیرکانه تر» کار کند و نه «سخت تر».

به دلیل آموزش های بسیار اندک در زمینه کسب و کار، اکثر دندان پزشکان نمی دانند چگونه می توان یک سیستم مدیریتی کارآمد را در مطب به کار گرفت در نتیجه قادر نیستند تغییرات لازم را جهت به حداکثر رساندن پتانسیل مطب اعمال کنند. در فاز II، عملکرد مطب در حداکثر میزان خود است و تنها گه گاه پیشرفت های ناچیزی به چشم می خورد. این پیشرفت ها بیش از آنکه ناشی از اعمال سیستم های کارآمدتر باشد به دلیل افزایش تعرفه ها و یا افزودن برخی خدمات هستند.

فاز سوم (فاز رسیدن به ساحل): این فاز آخرین مرحله در زندگی حرفه ای یک دندان پزشک است. متاسفانه برخی دندان پزشکان طولانی تر از حد انتظار کار می کنند. با این وجود چه آنها دوره کاری خود را افزایش دهند چه ندهند، فاز سوم با فاصله ۵ تا ۱۵ سال از فاز دوم رخ خواهد داد. در این مرحله معمولا دندان پزشک دیگر برای کار در مطب هیچ هیجان و نشاطی ندارد. از دلایل اصلی این امر فشارهای ناشی از کار روزمره، وقت دهی شلوغ و بدون نظم و تغییر مدام پرسنل مطب را می توان نام برد. در این حین دندان پزشک به جای اینکه به دنبال تاکتیک های مدیریتی، آموزش ها و تکنولوژی های جدید برای رفع این مشکلات باشد، تنها به کار بیشتر برای رفع نیازهای اقتصادی ادامه می دهد بدون اینکه به دنبال راهی برای بهره وری از پتانسیل واقعی مطب خود باشد.

آنچه وضعیت فاز سوم را حتی وخیم تر می سازد این است که دندان پزشک شروع به صرفه جویی در هزینه ها می کند به این امید که پول کافی جهت دوران بازنشستگی خود را پس انداز نماید. سپری کردن ۵ تا ۱۵ سال در فاز سوم معمولا تجربه ای به غایت ناخوشایند است. در این دوران دندان پزشکان به شدت کار می کنند تا به درآمد کافی برای دوران بازنشستگی برسند. کار کردن بدون هیچ پیشرفتی در واقع قرار گرفتن در سراشیبی سقوط است. به همین علت فاز III تا این حد خطرناک است.